یادداشت های مصطفی بیان

درخت ليموترش بومي قاره آسيا است و سرشار از ويتامين هاست. روغن ليمو ترش از پوست اين گياه به دست مي آيد و به علت رنگ زرد آن و بوي مطبوع معروف به روغن خورشيد است. در قرون وسطي از اين روغن براي تسکين و کاهش بيماري اسکوربوت (نوعي بيماري خوني ناشي از کمبود ويتامين C) و کمبود ويتامين هاي ديگر روزي يک قاشق غذاخوري به ملوان هاي نيروي دريايي داده مي شد.

* اين روغن به طور طبيعي آرامش بخش است و در نتيجه خستگي مفرط ذهني، سرگيجه، اضطراب و تنش هاي عصبي را از بين مي برد. علاوه بر آن بوي اين روغن به افزايش قدرت آگاهي و تمرکز کمک مي کند و با از بين بردن احساسات منفي در ايجاد افکار مثبت تاثير دارد.

* مي تواند به بيماران مبتلا به بي خوابي کمک کند.

* ويتامين فراوان موجود در آن ايمني بدن را تقويت کرده و با تحريک گلبول هاي سفيد بدن را در مقابل بيماري ها مقاوم مي کند.

* در سرعت بخشيدن به گردش خون نقش مهمي دارد.

* با بيماري هاي عفوني مانند تيفوس و مالاريا مقابله مي کند و علايم تب، گلودرد و آسم را کاهش مي دهد.

* روغن ليمو به طور طبيعي خاصيت سم زدايي دارد و در جوان سازي پوست کدر موثر است و جوش ها و اختلالات پوستي ديگر را نيز درمان مي کند. براي کاهش فعاليت غدد چربي، مورد استفاده قرار مي گيرد و براي جوان تر کردن پوست پير، کم کردن لکه ها و ترک هاي بارداري موثر است.

* اغلب مردم براي داشتن موهاي براق، سالم و محکم و از بين بردن شوره ها از روغن ليمو استفاده مي کنند.

* در کاهش وزن نيز بسيار موثر است.

* ناراحتي هاي معده مانند قولنج، اسيديته و سوءهاضمه را برطرف مي کند.