ريموند چندلر و همسرش به ‌هم پيوستند 

ريموند چندلر نويسنده مشهور داستان‌هاي جنايي آمريكايي و همسرش پس از 57 سال جدايي در كنار هم دفن شدند. كيسي، همسر ريموند چندلر پس از 57 سال در كنار همسرش در مقبره‌اي در گورستان كوه اميد دفن شد. خاكستر همسر چندلر در جريان مراسمي رسمي كه با حضور شماري از حضار و يك گروه موسيقي برگزار شد، سرانجام در كنار همسرش كه 30 سال در كنار هم زندگي كرده بودند، دفن شد.

اين مراسم همه عناصر اصلي آثار چندلر را همراه داشت: دو جسد، يك خاكستر دان، يك گورستان، يك كارآگاه از مد افتاده و يك دستور از دادگاه براي انتقال اجساد قديمي... اما اين يك داستان عاشقانه بود كه پايان داستان زندگي واقعي چندلر را رقم زد.

چندلر دو ماه پس از درگذشت همسرش سعي كرد به‌زندگي خود خاتمه دهد چون نمي‌توانست بدون او به‌زندگي‌اش ادامه دهد، با اين حال به‌موقع كمك خواست و نجات يافت و پنج سال پس از مرگ كيسي به‌زندگي ادامه داد اما چندلر كه در زمان مرگش در سن ديگو زندگي مي‌كرد، 52 سال پيش در آرامگاه كوه اميد به‌خاك سپرده شد اما خاكستر همسرش در شهري ديگر بود. با اين حال پس از سال‌ها، شماري از طرفداران اين زوج توانستند با راي دادگاه اجازه انتقال جسد را به‌دست آورند.

در اين مراسم جوديت فرين نويسنده كتاب «پذيرش طولاني» كه درباره عشق اين زن و شوهر نسبت به‌هم است، با تاكيد بر شماري از اشعار عاشقانه‌اي كه چندلر براي همسرش كيسي نوشته، او را مردي رمانتيك خطاب كرد. با اين حال يادآور شد كه هرچند چندلر كيسي را بهترين بخش وجودش در طول 30 سال زندگي مشتركشان خطاب كرده اما هيچ يك از آثارش را به‌او تقديم نكرده است.

در اين مراسم پاورز باتي بازيگري كه در نقش فيليپ مارلو كارآگاه آفريده چندلر در چندين فيلم ظاهر شده، چند شعر از اشعار چندلر را روخواني كرد.

ريموند چندلر در سال 1888 به‌دنيا آمد و در سن45سالگي به‌نوشتن روي آورد. او نخستين داستان‌هاي كوتاهش را در نشريه «ماسك سياه» چاپ كرد و اولين رمانش «خواب بزرگ» در سال 1939 منتشر شد كه شخصيت اصلي آن كارآگاه خصوصي خشن و جدي، فيليپ مارلو بود.او با اين داستان‌ها در شكل‌گيري داستان‌هاي مدرن جنايي نقشي اساسي ايفا كرد و مارلو در كنار «سام اسپيد» كه داشيل همت خلق كرد، چهره كارآگاه خصوصي امروزي را ترسيم كرده‌اند.

چندلر از 1943 به‌عنوان فيلمنامه‌نويس در‌هاليوود مشغول كار شد و براي كارگرداناني چون بيلي وايلدر (غرامت مضاعف، 1944) و آلفرد هيچكاك (بيگانگان در قطار، 1951) فيلمنامه نوشت.

بيشتر رمان‌هاي او به‌فيلم برگردانده شده‌اند كه بدرود، خوشگل من (ادوارد دميتريك، 1944)، خواب بزرگ (هوارد‌هاكس، 1946)، كوكب آبي (جرج مارشال، 1946)، خانمي در درياچه (رابرت مونتگمري، 1946)، مارلو (پل بوگارت، 1969) و خداحافظي طولاني (رابرت آلتمن، 1973) از جمله آنهاست. بازيگران سرشناسي چون همفري بوگارت، رابرت ميچام، ديك پاول و اليوت گلد ايفاگر نقش مارلو بوده‌اند.

وي در آخرين سال‌هاي عمرش به‌رياست «انجمن نويسندگان داستان‌هاي اسرارآميز آمريكا» انتخاب شد و در 26 ماه مارس 1959 در كاليفرنيا درگذشت.