یادداشت های مصطفی بیان

هاوارد جاكبسون شايد خيلي تمايلي نداشت كه امسال برنده جايزه بوكر باشد.بله، اين جايزه او را 50000 پوند پولدارتر كرده است و با دريافت اين جايزه، روزهاي پر از رنجش او از آن‌هايي كه نبوغ او را در سال‌هاي گذشته ناديده گرفته بودند به پايان رسيده است و البته اين جايزه پاياني بر سير نزولي چاپ آثار او نيز محسوب مي‌شود.

يك روز پس از برنده شدن اين جايزه كه براي جاكبسون «غيرمنتظره» محسوب مي‌شد، او اين جرات را به خود داد كه افسوس‌هاي يك برنده را در مصاحبه‌اش با خبرنگار گاردين بيان كند: «من الان بايد براي رونمايي از نسخه ايتاليايي كتابم در رم باشم، از قبل براي اين برنامه‌ريزي كرده بودم».

جاكبسون در عوض مجبور است كه اين هفته را در يك اتاق خفه در لندن بگذراند و به سوالات خبرنگاران جواب بدهد.هيچ چيز نمي‌تواند او را خوشحال كند.او چشم به راه است كه ساندويچش از راه برسد.

«در ابتدا اندرو موشن [رئيس جايزه بوكر] كتاب برگزيده را «پر سر وصدا» توصيف كرد و من فكر كردم شايد پيتر كري جايزه را برده است.بعد اضافه كرد: «ماليخوليايي» و من فكر كردم پس برنده تام مك كارتي يا دمون گلگات هستند.چند لحظه قبل از اين كه اسم من را ببرند فهميدم منظورشان من هستم.» در 68 سالگي جاكوبسون بعد از ويليام گلدينگ مسن ترين برنده جايزه بوكر است.او ادامه داد كه «من كشف شدم». درسال 2001، جاكبسون جايزه بوكر را اين‌طورتوصيف مي‌كند: «يك كراهت تمام معنا كه سال به سال كتاب‌هايي را كه معرفي مي‌كند بيشتر مايه تاسف است.» او كاملا نااميد شده بود.«من طعنه مي‌زدم.درست است.چون نمي‌توانستم آن‌ها را متقاعد كنم كه آثار من را بخوانند».

جاكبسون قول داد كه تمام مبلغ جايزه را صرف خريدن يك كيف دستي براي همسرش جني كه تهيه كننده تلويزيون است بكند.تمام 50000پوند را! او به خبرنگار گاردين گفت: «نيازي به راهنمايي ندارم.وقتي در كمبريج تدريس مي‌كردم در بازار كيف دستي مي‌فروختم.بعد از اين كه ليست نهايي اعلام شد من براي جري يك كيف جديد مالبري خريدم».

او مي‌گويد كه با شانس 1 به 12 او فكر نمي‌كرد كه برنده نهايي باشد: «اما جني فكر مي‌كرد.الان هم او مي‌تواند كيف دستي‌اش را بخرد».

برخي اعتقاد دارند در عمر 42ساله بوكر اين اولين باري است كه يك رمان كمدي جايزه برده است اما جاكبسون مي‌گويد: «بي معني است.شياطين قديمي كينگزلي اميس در 1986 اين جايزه را برد.آن هم كمدي بود.به هر حال طبقه بندي كردن «پرسش فينكلر» به عنوان كمدي كم لطفي كردن در حق آن است.» موشن به خوبي جاكبسون را توصيف مي‌كند:«مطمئنا او چيزي را مي‌داند كه شكسپير مي‌دانست، اين كه تراژدي و كمدي با هم پيوند نزديكي دارند.»