کتاب های بحث برانگیز
یکی از این روزهای خوب تابستان بود. کتاب «دنیای قشنگ نو» نوشته ی «آلدوس لئونارد هاکسلی» (ترجمه سعید حمیدیان) را داشتم مطالعه می کردم. «دنیای قشنگ نو» یک رمان علمی – تخیلی است که هاکسی در سال 1932 منتشر کرده است. وقایع این رمان در سال 2540 در شهر لندن میگذرد و شهری را به تصویر میکشد که در آن مهندسی ژنتیک به آفرینش انسان ها با ویژگیهای از پیش تعیین شده منجر شده، نظام اخلاقی جامعه با تشکیل حکومت جهانی و از میان بردن جنگ و فقر و نابودی کامل خانواده و تولید مثل به کلی پوست انداخته و دانش روان شناسی به طرز حیرت انگیزی اعتلا یافته و تنها هدف انسان ایجاد سعادت و از میان بردن رنجهای غیر ضروریست. در «دنیای قشنگ نو» مواد مخدر،دخانيات و خودکشی را به تصوير کشيده و انتشار آثار شکسپیر مانند بسیاری از دیگر نویسندگان بزرگ ممنوع شده است.
«دنیای قشنگ نو» مشهورترين رمان «آلدوس لئونارد هاکسلی» است. اين کتاب بارها مورد اعتراض قرار گرفت و هنوز هم کتابی بحثبرانگيز است.
هدف از مقدمه صحبت هایم این بود که در دورههای مختلف ما انسا ن ها کتاب هایی وجود داشته اند و دارند که به هر دلیلی چه خوب و چه بد، باعث بهوجود آمدن اعتراضهايی از سوی حاکمان، معتقدان ادبی و حتی ما شده است و در نتیجه منجر به ممنوع الچاپ شدن کتاب و يا از دسترس مردم جمع شدند.
به احتمال زیاد شما نام برخی از این کتاب ها را شنیده و حتی خوانده اید. البته در اين بين کتابهايی هستند که برای ما مخاطبان ایرانی آشنا هستند و در کشورما بارها ترجمه و منتشر شده اند. البته برخی هم بهخاطر همان موضوعات جنجال برانگیز و گاه غيراخلاقیشان، در ايران چاپ نشده است.
از کتاب های بحث برانگیز که در ایران منتشر شده اند می تواند به «1984» و « قلعه حیوانات » جورج اورول، « ناتور دشت» جی دی سلينجر، «فارنهایت» ری دادگلاس بردبری، « کلبه عموتم» هريت بيچر استو اشاره کرد.
در بیشتر این کتاب ها، نویسنده ها از وضعيت بد آينده جامعه بشری تعريف میکند که در آن چيزی با مفهوم زندگی شخصی، حقيقت، اراده و احساس وجود ندارد و یا از عملکرد دولتها و شرايطی که جوامع در آن قرار دارند بازگو می کنند.
داستان نویس ، روزنامه نگار ادبی و موسس انجمن و جایزه داستان سیمرغ نیشابور.