افتخار ایران و ایرانی

با وجود اینکه تماشای مراسم را به صورت زنده پیگیری می‌کردم و ساعت‌ها از زمان نام بردن اصغر فرهادی به عنوان دریافت‌کننده یکی از معتبرترین جوایز سینمایی می‌گذرد، اما به لحاظ هیجان و حس غرور ایجاد شده هنوز توان بیان احساساتم را ندارم و تنها با همه وجود این موفقیت را به مردم خوب ایران تبریک می‌گویم و به عنوان یک بازیگر افتخار می‌کنم که با اصغر فرهادی همکاری کردم و از او بسیار آموختم. اصغر فرهادی خون تازه‌ای در رگ‌های خانواده سینما پمپاژ کرد تا بتواند بایستد به افتخارش کف بزند و اشک خوشحالی بریزد؛ چیزی که سال‌هاست رنگ آن را ندیده بود. چه خوب که اگر این انرژی و نیرو در ما حفظ شود تا بتوانیم تولیدات داخلی سینما را از این وضعیت نابسامان خارج کرده و مجموعه سینمای ایران را برای مردم کشورمان متعالی کنیم. تا در اين گام موجبات آشتی مخاطبان داخلی را با سینمای کشورمان فراهم آوریم و سپس آن را به مخاطبان جهانی بشناسانیم


 اما یقین دارم مقامات مملکتی ما به خاطر این جایزه مي‌بایست به فرهادی تبریک بگویند؛ چون کاری که فرهادی کرده یک افتخار ملی است و متعلق به همه مردم ایران.
به عنوان یک ایرانی خوشحالم که این جایزه به هموطنم رسیده است. وقتی تیم‌های ورزشی ما صاحب عناوین می‌شوند همه مردم خوشحالی مي‌کنند؛ در عرصه هنر هم رسیدن به جایگاهی ارزنده در میان جهان باعث افتخار ایرانیان است.
مدال‌هایی که تیم‌های ورزشی ما مي‌گیرند موجب آن می‌شود که بسیاری از مقامات کشوری زبان به تحسین گشوده و تبریکات خود را به قهرمانان ابلاغ کنند، اما وقتی کسی مثل فرهادی پیدا مي‌شود و یکی از معتبرترین جوایز سینمایی را مي‌گیرد، کسی تبریک نمي‌گوید! واقعا چرا؟