افسوس!

همه ساله جوایز ادبی متعددی (مانند جایزه ادبی هوشنگ گلشیری، روزی روزگاری، جلال آل‌احمد، صادق هدایت، قلم زرین، جایزه ادبی مهرگان، شهید حبیب غنی‌پور، یارو یادگار، هفت اقلیم و کتاب سال) در ایران برگزار می‌شود. تعداد این جوایز اما در قیاس با هفتصد جایزه ادبی سالیانه در فرانسه، به هیچ وجه اغراق‌آمیز نیست!

شاید ادبیات فرانسه با وجود نویسندگانی مانند ژول ورن، ویکتور هوگو، الکساندر دوما و ...  از ادبیات کهن ما غنی تر است!

به قول یک عزیز دلسوزی که می گفت: «هر وقت تعداد اين جايزه‌ها به بيش از صد عنوان رسيد، ما می‌توانيم اين عرصه را عرصه‌‌ای خوب برای رقابت بناميم. در بهترين حالت، ما پنج جايزه دولتی و پنج جايزه خصوصی داريم و در جايزه‌ های خصوصی، اغلب داوران مشترک هستند!»

چند روز پیش در یکی از روزنامه های کشور خبری خواندم که خیلی غافلگیرم کرد؛ شاید هم شما هم از آن خبر اطلاع داشته باشید.

پس از اعلام برگزار نشدن جشنواره ادبی «يار و يادگار» به دليل عدم تخصيص بودجه و همچنین ابهام در برگزاری جشنواره كتاب سال پوپک و سلام بچه‌ها، به گفته دبير كتاب سال، چهاردهمين دوره اين جشنواره به دليل مشكلات مالی در سال جاری برگزار نخواهد شد...!!!

دیگر حرفی برای گفتن باقی نماند...!