مهمترين داروی گياهی

سیر یک گیاه علفی دوساله و چند ساله است که از خواص دارویی زیادی برخوردار است از جمله مهم‌ترین آنها تاثیر این گیاه در رفع گرفتگی عضلانی است. سیر در کاهش فشار خون و افزایش گلبول سفید خون موثر است. تحقیقات پزشکی نشان داده است که سیر می‌تواند بسیاری از انواع باکتری‌ها، برخی از ویروس‌ها، عفونت‌های قارچی و حتی انگل‌های روده‌ای را از بین ببرد. سیر همچنین به‌طور سنتی جهت درمان برونشیت مزمن، سرماخوردگی، سیاه‌سرفه و آسم ناشی از برونشیت مصرف می‌شود. مهم‌ترین بخش این گیاه که مصرف دارویی و طبی دارد، هسته آن است. هر هسته سیر از چهار تا ۲۰ دانه تشکیل شده است و وزن هر دانه به حدود یک گرم می‌رسد. سیر در قالب نواحی ایران بخصوص در نواحی شمالی کشور می‌روید و ارتفاع ساقه آن به ۳۰ تا ۱۰۰ سانتی متر می‌رسد. گل‌های سیر به رنگ صورتی کم رنگ یا سبز متمایل به سفید است که هر بوته آن هشت تا 20 حبه دارد. یکی از راه‌های مصرف سیر استفاده از دانه خشک شده آن به میزان دو تا چهار گرم به‌صورت سه بار در روز است. در حال حاضر سیر در تمام نقاط دنیا کشت می‌شود، پیازهای تازه خاصیت دارویی دارند که آنها را با زرد شدن برگ‌ها در اواخر تیر تا مهرماه برداشت می‌کنند. سیر اولین بار در آسیای مرکزی کشت شده است و قرن‌هاست که به‌عنوان ادویه، سبزی و گیاه دارویی در مناطق مدیترانه‌ای تا آسیای مرکزی استفاده می‌شود. مصرف خارجی آن باعث تحریک و سوزش پوست بدن شده و ممکن است باعث ایجاد التهاب و تاول شود. سیر عمدتا در درمان نفخ شکم، ورم روده و به‌عنوان خاصیت کرم‌کشی به‌صورت داخلی مصرف می‌شود. سیر به عنوان ادویه در غذاهای گوشتی، سس و سوپ به کار می‌رود و به‌طور گسترده‌ای در کشورهای منطقه مدیترانه و در شرق استفاده می‌شود. بوی سیر که برای برخی از افراد مشمئزکننده و زننده است جذب خون می‌شود و در نتیجه از طریق تنفس و حتی پوست بدن فرد به مشام می‌رسد. کارشناسان گیاهان دارویی در سرتاسر جهان این گیاه را به عنوان یکی از مهم‌ترین داروهای گیاهی تلقی می‌کنند. گفته می‌شود کارگران ساختمانی که اهرام مصر را می‌ساختند برای مراقبت از خود در قبال بیماری‌ها، سیر مصرف می‌کردند همچنین گورکنان فرانسوی در اوایل قرن نوزدهم عصاره سیر مصرف می‌کردند تا از ابتلای آنها به طاعون که جان بسیاری از انسان‌ها را در اروپا تلف کرد، پیشگیری کند.