یادداشت های مصطفی بیان

خوردن خرما در هنگام سحر موجب مي شود فرد روزه دار کمتر احساس تشنگي کند.خرما ميوه اي بسيار مقوي و حاوي مواد معدني زيادي هم چون پتاسيم، روي، منگنز، آهن و ويتامين هاي B وA وE است. گلوکز قند اصلي خرماست در حالي که فروکتوز قند اصلي ساير ميوه هاست فروکتوز قند خون را به آرامي افزايش مي دهد و براي کساني که ديابت دارند استفاده از فروکتوز بهتر است اما براي روزه داران که قند خون آن ها پايين آمده است و نياز فوري به دريافت گلوکز دارند خرما، خيلي سريع گلوکز را در اختيار بدن قرار مي دهد. گلوکز خرما از طريق سلول هاي زبان ، مري و معده نيز مي تواند جذب شود. خرما فقط ۳۳ درصد قند دارد و بقيه مواد آن شامل پروتئين و مواد معدني است در حالي که يک حبه قند، صد درصد قند است و در درازمدت به بدن آسيب مي رساند اما خرما از به وجود آمدن اضافه وزن در درازمدت جلوگيري مي کند.خرما حاوي مقدار زيادي فيبر است که اين فيبر براي دستگاه گوارش بسيار مفيد است زيرا هم از يبوست فرد جلوگيري مي کند و هم اين که سبب کاهش احساس تشنگي مي شود. در حالي که استفاده از هر نوع شيريني هاي دست ساز ديگر احتمال تشنگي را افزايش مي دهد.خرما علاوه بر قند و فيبر حاوي مواد معدني و ضدسرطاني است که مواد معدني آن ارزش غذايي قابل توجهي دارد و رنگدانه هاي خرما هم که پيش ساز ويتامين A و آنتي اکسيدان محسوب مي شود جلوي ضايعات و سرطاني شدن سلول ها را مي گيرد. اگر فرض کنيم وزن يک خرما بين ۱۰ تا ۱۵ گرم باشد ۵/۳۳ گرم آن قند است که حدود ۱۴ کيلو کالري انرژي توليد مي کند و اگر خرما درشت تر باشد حدود ۲۰ کيلوکالري از خوردن هر دانه خرما به دست مي آيد. قندهاي ساده اي که خورده مي شود در بدن تبديل به چربي مي شود و اين توليد چربي اضافه در درازمدت به سيستم قلب و عروق آسيب مي رساند اما کسي که خرما مصرف مي کند چربي کمتري در بدن وي توليد مي شود.