یادداشت های مصطفی بیان

«آلیس مونرو» نویسنده محبوب بسیاری از علاقه‌مندان کتاب در جهان و ایران اعلام کرده است دیگر قصد ندارد؛ داستان تازه‌ای بنویسد و رسما از دنیای نویسندگی بازنشسته شده است. مونرو 81ساله در گفت‌وگو با مجله هموطنش «نشنال‌پست» گفته است: «احتمالا دیگر داستانی ننویسم.» این خبری است که آسوشیتدپرس نیز آن را تایید کرده است. مونرو که بی‌تردید یکی از مهم‌ترین نویسندگان داستان کوتاه در ایران است؛ این خبر را پس از دریافت جایزه ادبی تریلیوم برای مجموعه داستان «زندگی عزیز» گفته و درباره دلایلش توضیح داده است: «نه اینکه نوشتن را دوست نداشته باشم، اما به نظرم موقعی می‌رسد که حس می‌کنی به جایی رسیدی که دیگر می‌خواهی به زندگی‌ات به شکل دیگری نگاه کنی. و شاید وقتی به سن من برسید، دیگر دلتان نخواهد آنقدر تنها باشید که یک نویسنده تنهاست. انگار حس کنی به پایان درستی در زندگی‌ات نرسیدی و بخواهی بیشتر اجتماعی شوی.» «زندگی عزیز»، آخرین مجموعه داستان مونرو پاییز گذشته منتشر شد. مونرو که مجموعه داستان‌های دیگرش شامل «رازهای عیان» و «دوستان جوانی من» می‌شوند پیش‌تر گفته بود داستان‌نویسی را ترک می‌کند تا دوباره دست به قلم شود، اما این‌بار خداحافظی واقعی است.  این درست شبیه صحبت‌هایی است که فلیپ راث آمریکایی سال گذشته در زمان اعلام رسمی بازنشستگی‌اش اعلام کرد. اعلام بازنشستگی توسط این دو داستان‌نویس بزرگ جهان در حالی رسمی منتشر می‌شود که سن بازنشستگی در میان نویسندگان وجود ندارد و بسیاری از نویسندگانی که خودخواسته از دنیای نویسندگی خداحافظی کرده‌اند؛ بعد از مدتی با داستان جدید بازمی‌گردند. به نظر می‌رسد که او از دچارشدن به آلزایمر می‌هراسد؛ چراکه گفته: «قبلا هم واقعا نوشتن را رها کردم، با این توجیه عجیب که شبیه آدم‌های دیگر باشم، همه چیز را راحت بگیرم. بعد ایده‌هایی به سمتم هجوم آوردند. این بار اما واقعا از نوشتن خداحافظی می‌کنم. حالا 81 ساله‌ام و خیلی راحت اسم‌ها و مکان‌ها یادم می‌روند.» دبرا تریسمن، سردبیر بخش داستان «نیویورکر»، جایی‌که بسیاری از داستان‌های مونرو برای اولین‌بار در آن چاپ شدند، روز پنجشنبه اعلام کرد یک سالی می‌شود هیچ داستانی از مونرو دریافت نکرده است. آخرین داستانی که از مونرو در «نیویورکر» منتشر شد «آموندسن» بود که آگوست سال 2012 چاپ شد.  در سال‌های اخیر مونرو یکی از بخت‌های همیشگی جایزه نوبل ادبیات است و از او به عنوان «چخوف معاصر» نام می‌برند. از این نویسنده مجموعه داستان‌های «فرار»، «رویای مادرم» و «دست‌مایه‌ها» به فارسی ترجمه شده‌اند. به‌تازگی نیز کتاب خوشبختی در راه است؛ با ترجمه مهری شرفی منتشر شده است.  این نویسنده برنده جوایز متعددی از جمله جایزه پن مالامود، حلقه ملی منتقدان کتاب، او. هنری، جایزه بوکر جهانی و جایزه نویسندگان کشورهای مشترک‌المنافع شده است.