بگذارید دیگر آشپزها برای زندان ها آش نپزند!
بگذارید دیگر آشپزها برای زندان ها آش نپزند!
امروز دیگر مانند گذشته نیست که دنبال میز یا مکانی برای جمع شدن داشته باشیم. با وجود وبلاگ و فیس بوک می توانیم پاتوق های خودمان را جور کنیم تا در مورد هرچیزی که دلمان می خواهد صحبت کنیم و حرف بزنیم. در پاتوق های امروز ما کسی رئیس یا دانای کل نیست و بلندگو دستش نگرفته است. خیلی مهربان پشت سیستم رایانه می نشینیم و صدا و متن های همدیگر را می خوانیم. دوست داریم حرف بزنیم سوال بپرسیم و پاسخ بشنویم. در پاتوق های ما هر جرقه ایی می تواند شمعی را روشن کند و هر شمع می تواند مسیری را در مقابل ما نشان بدهد. می توانیم همه ما شمع هایمان را یک جا روشن کنیم تا اطرافمان را یک جا کامل ببینیم.
پس وقتش رسیده است که از دروغ، خشونت و نامهربانی فاصله بگیریم و با هم حرف بزنیم. بگذاریم دیگر روزنامه ها سوژه های تلخ برای صفحه حوادث نداشته باشند و آشپزها برای زندان ها آش نپزند!
از محبت، نار نوری میشود/ وز محبت، دیو حوری میشود (مثنوی مولانا)
داستان نویس ، روزنامه نگار ادبی و موسس انجمن و جایزه داستان سیمرغ نیشابور.